Welkom op www.kindmetautisme.com

Op deze blog deel ik mijn persoonlijke ervaringen en inzichten over ouderbegeleiding en het zindelijk worden voor mijn kind met autisme. Ik hoop hiermee anderen te inspireren en ondersteunen in hun eigen proces.

Informatie

Over ons

Bij www.kindmetautisme.com staat het delen van ervaringen en het bieden van steun aan ouders van kinderen met autisme centraal. Ik geloof in het belang van begrip en acceptatie voor een inclusieve samenleving.

Ouderbegeleiding en Zindelijkheid

Wij hebben ongeveer 3 a 4 jaar ouderbegeleiding gehad, dit was een hele fijne ervaring, het is altijd af wachten of het klikt. Nou heb ik daar persoonlijk niet zoveel moeite mee. Toen we aangemeld waren bij Sociaal Kernteam in het Westland kregen we het aanbod om ook ouderbegeleiding te krijgen, wat inhield dat we konden praten over hoe het Max ging en kregen we handvaten hiervoor. Zeker in het begin hadden we dit echt heel erg hard nodig, want we kwamen er vaak zelf niet meer uit, en dan is het fijn als je wat hulp krijgt.

Er werd eerst telefonisch contact met mij opgenomen en daarna kwam de eerste afspraak daar was Max niet bij en waarom niet omdat ik anders geen normaal gesprek had kunnen voeren in die tijd. Ze maken dan een dossier en daar doen ze elke week verslag, en dat mag jij als ouder natuurlijk ook inzien.

Wij hadden een aantal punten waar wij hulp bij nodig hadden.

 

Zindelijkheid:

Het was bij Max een heel traject om hem zindelijk te krijgen, een kind wat gewoon de stappen doorloopt die nodig zijn, die zijn rond de 4, want als ze naar de basisschool is het in principe de bedoeling dat je kind zindelijk is, nou gelukkig hoefde dat bij Max niet. (ZMLK School)

De ouderbegeleiding heeft altijd gezegd dat er geen druk op gezet moet worden, want anders lukt het helemaal niet. Ze adviseerde daarin als mama ging plassen dat die dan meeliep en dat we dan probeerde dat die er ook op ging. Nou in het begin ging dat natuurlijk helemaal niet, hij ging echt niet. Potjes ook geprobeerd ook toen die nog wat jonger was, maar dat ging ook niet maar toen hij bijna 5 was hadden we wel zoiets van nou gaat het er nog van komen. Dit was hoofdpunt 1 waar we met de ouderbegeleiding over spraken er moest vooral nogmaals geen druk op Max gelegd worden, en dat deden we dan ook niet. We dwongen hem niet maar het was wel belangrijk dat we het bleven benoemen waar je moet plassen. Dwingen bij een kind met een beperking heeft gewoon echt geen zin. Toen Max 6 was ging hij ineens uit zichzelf en ook wat die zag op school natuurlijk zelf naar de wc en dat was echt een mijlpaal zo super knap van hem, en overdag was hij goed zindelijk in de nacht durfde we het nog niet aan om zonder luier te laten slapen dat zou ook wel een beetje snel zijn als je net op het toilet durf te plassen, maar na een aantal weken gingen we dat uiteraard ook proberen, en dat vond die ook prima. En vanaf die tijd was hij met plassen zindelijk. 

 

Het poepen was echt wel een ding dat deed die nog in een luier maar Max werd ook groter, dus dat was best een uitdaging om het schoon te maken allemaal geen probleem want we deden het graag maar het is toch wel fijn als je kind zindelijk is. Met de ouderbegeleiding hadden we daar ook gesprekken over en ze zei toen ook dat het met loslaten te maken heeft, in je luier merk je dat niet maar wel natuurlijk als je op het toilet zit dan valt het raar gezegd misschien. Op school zag Max wel dat meer kinderen wel naar het toilet gingen om te poepen, ook dat stuk je hebben we op zijn manier laten doen, zodat daar ook geen druk op gezet werd. Max was helemaal zindelijk toen hij 9 jaar was. Alleen het schoonmaken dat lukt Max nog niet zelf maar dat komt goed. Alleen poept Max permanent niet op school.

 

Ik ben wel benieuwd vanaf welk jaar jou kind/kinderen zindelijk waren?

 

De ouderbegeleiding ging Max ook observeren als die er bij was, dan deed ze een spelletje met hem. In het begin toen de ouderbegeleiding er was, was het best moeilijk want dan was Max druk en kreeg dan ook nog weleens een driftbui, en in het begin vond ik dat echt vreselijk kreeg het dan heel erg warm daarvan, want zeker in het begin want daar konden we echt nog heel moeilijk mee omgaan. Maar aan de andere kant ook wel goed natuurlijk want dan kon ze ons wel tips geven, dat deed ze dan de volgende keer als Max er niet bij was.

Tips

De volgende tips heb ik daar bij gekregen.

- Probeer als ouder niet te gaan schreeuwen (Is soms echt heel lastig)

- Op ooghoogte praten

- Je kan hem wel beetpakken niet hard natuurlijk maar zodat die in je armen is als dat lukt natuurlijk, want soms kon die zo tekeer gaan.

- Of ook uit laten razen als die op de grond ligt natuurlijk.

 

Op 1 lijn.

Wat ook heel belangrijk is en wat we ook geleerd hebben hoe we dat moeten doen dat je op 1 lijn ligt, en vooral was dat voor mij soms heel moeilijk. Mijn man is iets consequenter dan ik, het was vaak zo als Max dan wat deed/doet dan reageert mijn man wat streng en dat is helemaal niet erg want daar leren ze ook wel van natuurlijk. Maar ik bemoeide me er dan te vaak mee waardoor we dan eigenlijk onnodig een discussie kregen. Ik probeer nu als mijn man met Max bezig dan me er niet in te mengen en dat vind ik nog steeds heel erg moeilijk maar gaat gelukkig wel steeds beter.

 

Eigen bed slapen

Nou dat is ook een heel proces geweest hoor jeetje.

Als baby sliep Max in zijn eigen bedje dat ging prima, en nou weet ik dat ik eh niet de enige ouder ben waarvan dat moeilijk is dat kinderen niet in hun eigen bed willen slapen. Toen Max wat ouder werd kwam die eigenlijk in de nacht naar ons toe dat die niet in zijn eigen bed wilde slapen, dat vonden we nog wel ok dan kroop die ertussen en konden we verder slapen.  Toen die 3 was sliep die eigenlijk altijd bij ons, maar dat wilde wel doorbreken maar Max vond het eng in zijn kamer en we deden er alles te doen om het zo comfortabel mogelijk te maken voor hem. En op een gegeven moment geef je het op want je heb niet elke avond zin om die strijd aan te gaan. Maar ja we wilde wel dat hij zijn eigen bedje in ging natuurlijk.

Daar hebben we ook goede hulp bij gekregen, dus dat er altijd even iemand boven bleef en dan niet zozeer bij zijn bed maar laten horen dat je in de buurt was in het begin werkte dat helemaal niet dan ging die er weer uit en ging weer bij ons liggen, maar dan moesten we toch zeggen naar je eigen bed nou je begrijpt dat dat niet in 1 keer goed is gegaan, we hebben hier zeker een paar maanden over gedaan en dat was wel pittig, toen hij 7 was ging het eindelijk goed om in zijn eigen bed te slapen het was een strijd maar het is gelukt.

Kijk ouderbegeleiding kan je zolang hebben als je wilt, maar op dit moment hebben we het even afgesloten omdat we nu eigenlijk telkens hetzelfde bespreken omdat het redelijk stabiel gaat. En we mogen natuurlijk als we weer ergens tegenaan lopen altijd weer contact opnemen.

 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.

Maak jouw eigen website met JouwWeb